هاتف

وبلاگ شخصی هاتف

فرهنگ دونیت

دونیت یا Donate یک کلمه انگلیسی است به معنی اهدا کردن . هر زمان که ما ایرانیان این کلمه را می شنویم یاد کارهای خیریه و انسان دوستانه می افتیم . در سایت دونیت که بنده نیز در اینجا معرفی اش کردم ٬ بیشتر پروژه هایی که قرار داده شدن ٬پروژه های گلریزون یا همان پول جمع کردن برای کارهای خیر است. یک معنی دونیت کردن هم می تواند همان جشن گلریزان خودمان باشد. یعنی هرکسی در حد توان خودش گوشه ای از هزینه یک کار خیری را پوشش می دهد . اما همین مساله باعث شده که بین ایرانیان مساله دونیت کردن درست جا نیفته و تبدیل بشه به منظور گدایی کردن . یعنی هرکسی که درون سایت شخصی اش گزینه ای به نام حمایت یا دونیت قرار میدهد سریع در ذهن ها این نقش می بندد که یا ایشان قصد گدایی و سو استفاده دارد و یا پول زور میگیرد .

نمی دانم چه تعداد از شما عزیزان با اصطلاح نرم افزار آزاد و رایگان آشنایی دارید ولی یک سری سرویس هایی درون اینترنت وجود دارند که به طور رایگان یک سری خدماتی رو در اختیار شما قرار می دهند . این سرویس ها به طور مثال شامل فیلتر شکن ها و وی پی ان ها٬ برخی شبکه های خبری٬ سیستم عامل لینوکس٬ سایت ویکی پدیا ٬ سایت آرشیو ٬ سرویس تور و کلیه سرویس های دیگر که به طور رایگان مشغول سرویس دهی هستند.

همانطور که می دانید استفاده از ویکی پدیا رایگان است٬ استفاده از تور رایگان است و صد البته استفاده از لینوکس. اما اگر روی سایت های این سرویس ها دقت کنید قسمتی به نام دونیت یا اهدا یا حمایت وجود دارد. آیا این سرویس ها نیز گدایی می کنند؟ مسلما خیر. این سرویس ها برای استفاده عموم رایگان هستند اما قطعا طراحی و توسعه و نگه داری و ادامه راهشان بی هزینه نیست . هزینه برق سرورها و کارمند ها و برنامه نویسانی که خواه با قلب و علاقه به دنیای آزاد نرم افزار یا اطلاعات مشغول کارند و خواه با دریافت هزینه این کار را انجام میدهند همه و همه هزینه دارد. در نهایت آیا نگهداری سرور و توسعه و.. این نرم افزار ها هزینه ندارد؟

صد البته دارد اما سیاست های این سرویس ها مبتنی بر آزاد و رایگان بودنشان است . آزاد از جهت توسعه و رایگان از جهت استفاده همگانی (حتی کسانی که امکانات مالی ندارند) . پس قسمت اهدا قرار داده می شود برای کسانی که علاقه مندند تا از پروژه حمایت مالی کنند تا پروژه به راه خود که تولید محتوا٬توسعه سرویس یا نگهداری سرویس هست ادامه دهد . پس در اصل اهدا یا دونیشن صرفا گدایی نیست . گاهی همه افراد توانایی پرداخت آنلاین را ندارند یا نمی توانند آنطور که باید از سرویسی که استفاده می کنند حمایت کنند . پس هر کسی در حد وسع خودش از پروژه حمایت می کند . یکی آن را به رایگان توسعه میدهد و دیگری آنرا معرفی می کند و دیگری که وقت و دانش اینها را ندارد ولی توانایی مالی دارد پروژه را حمایت مالی می کند و در نهایت مصرف کننده ای اگر هیچ امکاناتی ندارد می تواند از اهدای دیگران استفاده و از سرویس استفاده کند.

از این رو خیلی از برنامه نویسان٬ وبلاگ نویسان و افراد فعال در اینترنت نیز چنین امکانی رو در وبسایتشان گذاشته اند. هر کسی به نوع خودش این کار را انجام داده است . برای مثال یکی از شما درخواست تنها یک فنجان قهوه می کند و با کلیک روی آن می توانید با پرداخت مثلا ده سنت که یک فنجان قوه باشد در توسعه یک اپ یا ادامه راه آن شخص یا حتی میهمان کردن آن شخص سهیم باشید. دیگری گزینه اهدا مالی قرار داده و شخصی با دریافت تعدادی بیت کوین حمایت شما را قبول می کند .

روزی که قسمت میهمانم کن را راه انداختم این فکر را در سر داشتم که هر کسی شاید برایش جالب باشد که من را چیزی میهمان کند. بعد از مدتی با دریافت پیام های پول زور گیری و این صحبت ها لازم دانستم توضیحاتی رو ارائه بدم . اصلا قصدم مقایسه کردن خودم با پروژه بزرگی مثل ویکی پدیا یا لینوکس نیست . بلکه من هنوز چیزی را تولید نکردم که شما وظیفه ای بر دوش خودتون احساس کنید . اما این قسمت رو برای عزیزانی گذاشتم که شاید دوست داشته باشند من رو به یک فنجان قهوه و یا یک کتاب میهمان کنند. هیچ کسی مجبور به میهمان کردن من نیست و تنها و تنها برای اینکه یک کار بامزه کرده باشم این بخش را قرار داده ام . گاهی شما می توانید با همرسانی مطالب به وبلاگ نویسی که دوستش دارید کمک کنید و او را حمایت کنید . گاهی می توانید با معرفی کتاب یا سایت یا فیلم یا یک ایده جالب از وبلاگ نویس یا توسعه دهنده یا هر شخص دیگری که در اینترنت فعال است حمایت کنید . حمایت ها گاهی با ارسال نظر و زدن روی لایک محقق می شود و نویسنده یا طراح و یا .... دلگرمی از شما میگیرد و به کارش با قدرت بیشتری ادامه میدهد.

لازم دانستم کمی در مورد دونیت کردن بنویسم و اشاره ای نیز به بخش میهمانم کن و کلا فرهنگ اهدا یا دونیت کردن داشته باشم و در مورد آن صحبت کنم و بگویم واقعا این کار مرسوم است و کار زشتی هم نیست. هیچ کس مجبور نیست پولی را در این بخش پرداخت کنه و این کار گدایی و گلریزون هم نیست :) .. تنها و تنها برای کسانی قرار داده شده که شاید دوست داشته باشند من را به چیزی میهمان کنند و قطعا لطف هم می کنند . پس فکر نمی کنم قرار دادن این بخش کار زشتی بوده باشه و شک نکنید که هیچ کس هیچ وظیفه ای برای این کار ندارد :)

خوشحال باشید و اگر دوست داشتید شما هم بخش حمایت خودتان را راه اندازی کنید اگر دوست دارید.

+اگر شما هم hatefix.blog.ir رو دنبال نمی کنید پس خیلی چیزها را از دست می دهید :))))

ریسک

گاهی وقت ها برای کار های بسیار بزرگ باید ریسک های بزرگی هم کرد . یعنی در اصل باید دیوانه بود . یک دیوانه کامل . به طوری که هر زمان آدم های اطراف تو وقتی کاری که قرار هست انجام بدهی را بشنوند تنها یک جمله به دهانشان روانه شود و آن این باشد که " این دیوانگیه "
همیشه برای به دست آوردن بیشتر باید انتظار همین را هم داشت که ممکن است بیشتر هم از دست بدهیم اما به نظر بنده زندگی بدون ریسک یعنی یک خط صاف . خط صافی که حتی خود تو هم درون آن زندانی هستی . ولی یک زندگی با ریسک ممکن هست که هزاران پله و موفقیت برای تو بسازد . بلاخره از یک جایی باید شروع کرد .

اگر کمی تحقیق روی گوگل انجام داده باشید متوجه خواهید شد اکثر انسان های بزرگ که روی کره زمین با ما زندگی می کنند هم همین ریسک رو داشتند . از مدیر عامل شرکت های بزرگ تا اشخاص بسیار پولدار و موفق . و این حال خوب باید ساخته بشود . و آن نیز به نظر بنده تنها و تنها با ایمان داشتن به کار است . یکی از دوستانم به من پیشنهاد ایجاد یک سایت را اعلام کرد و من به ایشان گفتم ایده بسیار جالبی داری اما میشه هاست و سرور رو هم خودت تهیه کنی؟
ایشان در پاسخ گفتند که نه راستش . گفتم تو شاید امکانات رو داشته باشی که این کار رو انجام بدی . و من پاسخ دادم تو که حتی حاضر نیستی 50 درصد هزینه سرور رو ریسک کنی چطور به تو و پروژه ات اعتماد کنم و این همه هزینه کنم برای پروژه ای که خودت هم به آن ایمان نداری . همیشه ریسک کردن راحت نیست اما اگر با ایمان باشد ... همیشه نتایج اکثر ریسک ها موفقیت آمیز بودند .. توجه داشته باشید ریسک با قمار فرق دارد ..

پساتحریم در زمینه آی تی

اینها تنها و تنها نظر و عقیده شخصی من بوده و امیدوارم که برداشت های سوء از این ها نشود ..

اولا بسیار خوشحال هستم از اینکه تحریم ها لغو شده اند و امیدوارم که آرام آرام وضعیت بازار آی تی در ایران بهبود کامل بیابد و همه عزیزانی که به هر نحو از وبلاگنویسان و استفاده کننده گان حوزه آی تی گرفته تا تولید کننده گان و توسعه دهنگان همه و همه از این شرایط به نحو احسن بتوانند استفاده کنند.

به نظر من امروز بازار شاید تغییرات خاصی به خودش بگیرد . به نظر من لغو تحریم ها هم برای این بازار مفید می تواند باشد و هم می تواند مضر باشد . حال در ادامه مطلب به طور کامل این مساله را خدمت شما عرض می کنم .

اولا از مزایای لغو تحریم ها این است که توسعه دهندگان نرم افزاری می توانند از این پس به تمامی منابع روز دنیا دسترسی داشته و جدید ترین امکانات را دریافت و در توسعه نرم افزار و یا وب و یا هر چیزی که در حال توسعه آن هستند استفاده کنند. برای مثال آنهایی که طراح وب هستند به ابزار های مخصوص طراحان وب گوگل دسترسی پیدا می کنند و می توانند به راحتی از این امر استفاده کرده و وبسایت های زیبا تر و بهتری رو توسعه بدهند . و یا شرکت های هوست و تامین کننده سرور می توانند از سیستم CPANEL که متاسفانه به علت تحریم امکان استفاده آن در ایران ممکن نبود را ممکن و بزودی شاید شاهد این امر باشیم که سرویس هوست در سرور های داخل ایران با سیستم سی پانل عرضه بشوند و شاید این امر خیلی بهتر باشد برای توسعه دهندگان بازار .

از طرفی هم استفاده کنندگان نیز می توانند به راحتی به سرویس هایی که به علت تحریم نمی توانستند از آنها استفاده کنند دسترسی داشته باشند و از آنها به راحتی استفاده کنند . برای مثال نرم افزار گوگل والت که مدیریت پول و اقتصاد را برای شما فراهم می کند برای ایران به علت تحریم ها در دسترس نبوده بزودی در دسترس خواهد بود . و یا برای مثال ایرانیان اکثرا از گوشی هایی با سیستم عامل اندروید و آی او اس استفاده می کردند که به علت تحریم ها دسترسی به آنها راحت نبوده و همیشه با مشکلات فراوانی مواجه می شدند ..

حذف شدن دلالی هایی که با انجام هیچ کاری سود های کلانی را به جیب می زدند با برداشته شدن تحریم نیز نان آنها به راحتی آجر شده وباید به فکر راه بهتر برای کار جدید خود باشند . اپلیکیشن هایی مانند بازار که همواره نرم افزارهای ویروسی را در دستگاه های اندرویدی پخش می  کردند نیز فعالیتشان بزودی از بین خواهد رفت و همه وقتی می توانند به راحتی به مارکت گوگل متصل شده و نرم افزار خود را خریداری کنند دیگر از این سرویس ها استفاده نخواهند کرد و این سرویس ها باید به فکر ارتقا خود باشند و چیز حدیدی را عرضه کنند تا مشتریان خود را از دست ندهند ..

حال اتفاقات منفی که از این امر می توان به آن نگاه کرد نیز وجود دارد .

بسیاری از سایت های فروشگاهی نیز باز می شود . و مردم به راحتی می  توانند به منابع عظیمی از اطلاعات دسترسی پیدا کنند . برای مثال وقتی شما می توانید نرم افزار خیلی قوی تری را از خارجه خریداری کنید به هیچ عنوان به یک برنامه نویس سفارش نمی دهید برای شما برنامه ینویسد و از این نظر ایران نیز متاسفانه به انحصار غول های فن آوری در خواهد آمد و اکثر طراحان و توسعه دهندگانی که تازه کارخود را شروع کرده و هنوز جا نیفتاده اند باید به فکر کار دیگری باشند . چون وقتی من می توانم با قیمت 30 دلار یک تم بسیار زیبا را از سایت های تم فروشی بخرم چرا بروم و پانصد هزار تومان بدهم برای من طراحی کنند ..

از طرفی ضربه بزرگتری به توسعه دهندگان خواهد زد چرا که ارایه سرویس همواره سخت تر و سخت تر خواهد شد و مردم ایران به علت تحریم ها به سایت های خارجی هجوم آورده و فقط از  آنها خرید می کنند که این امر ارز قابل توجهی را از کشور خارج کرده و شرکت های خود کفای زیادی تعطیل خواهند شد . چون به راحتی فن آوری روز دنیا در دسترس است و این شرکت ها که هنوز به علت تحریم ها نتوانسته اند خود را وفق با بازار جهان بدهند زود ورشکسته شده و از مسیر رقابت حدف می شوند ...

شرکت های ریسلری نیز متاسفانه از این امر مستثنی نبوده و آنها نیز به راحتی از دور این میدان حذف می شوند .. چون وقتی شما می توانید به راحتی با متصل شدن به سایت خارجی خدمات خود را مستقیما خریداری کنید دیگر سایت های بازفروش از ارزش افتاده و دیگر نمی توانند کار کنند لذا از دور رقابت خارج می شوند..

سیستم های قوی بومی مانند همین شرکت بیان نیز با لغو تحریم ها آرام آرام از طرفداران کاسته و این شرکت نیز احتمال قوی باید به فکر ایجاد راهکار هایی جدید برای جذب مشتری باشد ..

وقتی شما می توانید بدون هزینه از سی ام اس های روز دنیا استفاده کنید دیگر سایت های چون بلاگفا و بلاگ.آی آر و رز بلاگ به راحتی از دور رقابت خارج خواهند شد .. چون سرویس های بزرگ دنیا تشنه بازار ایران هستند و هشتاد میلیون جمعیت هم آمار کمی نیست ..

از طرفی دسترسی به امکانات باعث خواهد شد که مردم به جای کار و توسعه آماده اش را از اینترنت بگیرند . برای مثال طراح وب به جای کار می رود و قالبی را دانلود می کند . پس کسی به فکر بومی سازی نمی افتد .. چون امیدی به جذب مشتری وجود ندارد ..

البته از نظر دیگر نیز برخی شرکت ها هنوز وجود دارند که کاری با تحریم ها ندارند و کلا با ایران مشکل دارند و به هیچ عنوان گمان نمی کنم که بعد از تحریم کشور ما ملزم به استفاده از این امکانات باشد . مخصوصا شرکت های چون اپل و پی پال ( مخصوصا پی پال) که کوچکترین واکنش و علاقه ای به این امر نشان نداده است . و تنها و تنها این زمان است که به ما ثابت خواهد کرد که رفع تحریم ها چه اثری روی بازار آی تی کشور خواهد گذاشت .. امیدوارم که آن مشکلاتی که امروز در ذهن من می گذرد مجددا به وجود نیاید .

برداشته شدن تحریم ها نقاط منفی و مثبت زیادی دارد و تاثیرات زیادی در بازار آی تی خواهد گذاشت . اما امیدواریم .. که با این امر .. مشکلاتی بیش از این بوجود نیاید ..

مجددا این پیروزی بزرگ رو خدمت شما تبریک می گویم ..

تاییدیه لیسانس

عنوان پست شاید کمی گیج کننده باشد که تاییدیه لیسانس دیگر چه صیغه ایست .. صیغه اخوت است یا عقد یا اجاره و یا فروش و یا شایدم مفرد مذکر مخاطب :)

ولی در اصل بخواهیم نگاه کنیم اصلا ارتباطی به لیسانس های دانشگاه آزاد و اینا هم ندارد اصلا این پست در مورد لیسانس نیست پس نگران لیسانس هاتون نباشید .. در خطر نیست و همه چیر در امن و امان است .. به عبارت دیگر می خواهم امروز با شما در مورد license agreement صحبت کنم .. همانی که فقط اسمش را شنیده اید .. و اصلا تا به حال نخوانده اید ..
در اصل تاییدیه لیسانس قراردادی است که به صورت قانونی فی ما بین فروشنده و خریدار عقد شده و فروشنده قوانینی را در ازای فروش محصول خود در این قرارداد ذکر می کند و شما موظف به تایید و امضای آن هستید . این قرارداد در تمامی زمینه ها موجود است . و در خارج از کشور هم مشکل همین است .. اما متاسفانه در مورد لیسانس های نرم افزاری در اصل شخصی آنها را هیچ وقت نمی خواند. وقتی ما یک برنامه ای را نصب می کنیم قراردادی مانند تصویر بالا به ما نمایش داده میشود که باید قبل نصب برنامه آن را مطالعه و تایید کنیم و در صورتی که مخالفت کنیم برنامه نصب نخواهد شد. این قرارداد ها معمولا به طور کلی کپی برداری و استفاده نابجا از برنامه و تغییرات در سورس برنامه ها و دیگر توضیحات قانونی می باشد که فی مابین توسعه دهنده نرم افزار و استفاده کننده وجود دارد . و در خارج از کشور اگر شخصی این قرارداد را تایید و برنامه را نصب و از این قرارداد تخطی کند شامل جریمه و جزا خواهد شد . چون با نصب شما در اصل این قرارداد را تایید نموده اید .اما چرا ما هرگز این قرارداد را نمی خوانیم . چرا اصلا به این قرارداد اهمیتی نداده و همیشه هنگام نصب برنامه بعدی یا بله و.. را تند تند می فشاریم تا برنامه نصب شود .. شما فرض کنید در قرارداد برنامه نوشته که مشتری در صورت نصب برنامه موظف است هر ماه به بیرون رفته و فریاد بزند من یک احمق هستم .. و اگر این کار را نکند یک میلیون دلار باید جریمه بدهد.. شاید این یکی از مفاد این قرارداد باشد و شما نخوانده آن را رد کرده اید . اگر شرکت توسعه دهنده نرم افزار از شما شکایت کند شما ملزم به پرداخت یک میلیون دلار خواهید بود چون در قرارداد آن را تایید و برنامه را نصب کرده اید .. چرا هرگز به اینگونه قرارداد ها توجهی نمیشود و همه و همه حتی خودم( چند سال پیش) از آن رد می شدیم .. این مساله خیلی مهم است که بدانیم برنامه ای که حال در حال استفاده از آن هستیم چه شرایطی را دارد .. علت اینکه ما این قرارداد را نمی خوانیم شاید بزرگترین تقصیر را توسعه دهنده دارد که می نشیند و سیصد صفحه را فشار میدهد در یک قسمت کوچیک که استفاده کننده شش ساعت باید بخواند .. به نظر من اصلی ترین مفاد قرار داد باید در هشت تا ده بند دو خطی به طور خیلی خلاصه ذکر شوند آن هم با رنگ های مختلف تا مخاطب تک تک آن ها را بخواند و تیک بزند .. در این صورت می توان گفت اگر استفاده کننده این قرارداد را مطاله نکند تقصیر خود اوست.. شاید توسعه دهندگان خیلی مقصر باشند . و این یک پست در اصل یک نوع انتقاد دو طرفه است هم به طرف اول قرارداد و هم به طرف دوم قرار داد .. که یکی بلند می نویسد و یکی اصلا نمی خواند ..

امیدوارم از این پست به بعد بتوانیم بهتر کنیم این مساله را . فی المثل خود من وقتی یک قالبی رو برای شخصی طراحی می کنم قرارداد استفاده اش را با این روش کاری می کنم که فرد کل قرارداد را خوانده باشد .

حق کپی

هر کدوممون به محض اینکه به این کلمه برخورد می کنیم میگیم خب نوشته Copyright بعد ترجمه اش می کنیم به حق کپی . یعنی هر محصولی که روش این رو نوشته باشه یعنی حق داریم کپی اش کنیم . جون نوشته کپی رایت. کپی یعنی رونوشت کردن و کپی کردن و رایت هم یعنی حق! پس یعنی حق کپی . ولی دوست من اینطوری نیست . کپی رایت یک حقوق بین المللی و جهانی است و خیلی خیلی هم مهم است.

امروزه در جهان قانونی به تصویب رسیده به نام حقوق مادی و معنوی یک اثر که به صورت حق رونوشت و یا همون Copy Right خودمون هم بهش اتلاق میشه . قانون کپی رایت یک قانون جهانی هست و یک نمادی اختصاصی داره که به صورت (C) و یا © نمایش داده میشه . کپی رایت مجموعه ای از حقوق انحصاری یک ناشر می باشد که طبق این حقوق کلیه نشر و تکثیر باید با اجازه ناشر آن باشد . این قانون در ابتدا تنها کتابها را شامل می شد و تنها قانونی هست که هر ناشری می تواند این قانون را برای کلیه محصولات خود قرار داده و در دادگاه مطالبه حقوق خود را داشته باشد مگر در شرایط خاص که تساوی منصفانه میان طرفی دعوا باشد .

امروزه کلیه نشریات،کتب،روزنامه ها،جراید،سی دی ها، طرح ها،اثر های هنری،طرح های گوشی های همراه،سیستم عامل ها و کلیه اثرهایی که یک ناشر آن را خلق یا تولید می کند شامل قوانین کپی رایت بوده و نیازی به ثبت ندارند . وقتی که در یک اثر علامت کپی رایت را دیدیم و یا نوشته شده بود کلیه حقوق مادی و معنوی این .... متعلق به .... می باشد و یا کپی رایت : .... ما باید بدانیم که حق کپی کردن آن را نداریم .حتی برای دوستمان و حتی برای خودمان . یا باید آن اثر را خریداری و یا از صاحب اثر و یا صاحب امتیاز اثر اجازه بگیریم.

امروزه این حقوق حتی در دست بردن درون آثار نیز شامل می شود. یعنی نه صرفا کپی کردن آن اثر برای سود شخصی بلکه حتی تصرف یا ویرایش اثر نیز شامل قانون کپی رایت شده و با شخص خاطی به شدت برخورد می شود . این یعنی که نه تنها ما مجاز نیستیم که به راحتی آلبومی را برای عمه مان رایت کنیم یا قسمتی از کتابی را برای بچه خواهرمان در دستگاه زیراکس کپی بگیریم بلکه حتی نمی توانیم در کتابی که خودمان نوشتیم هم از تصاویر شخص دیگری بدون اجازه اش استفاده کنیم! حتی اجازه نداریم مطالب وبلاگ های دیگران را در میان کتابمان کپی کنیم. یا دخل و تصرفی در متنون مختلف داده و با نام خود آن را منتشر کنیم. امروزه این قانون گستردگی بزرگتری را دارد. مخصوصا برای نشر محصولات معنوی بسیار سختگیری می کند.

اما در کشور قانونمند و مذهبی و عزیزمان ایران این قانون آنقدر تمیز رعایت می شود که آدم جانش در می رود. شرکت های نرم افزاری می افتند به جان اینترنت و هزاران نرم افزار را از اینترنت به همراه کرکشان دانلود می کنند و آن را کرک می کنند و در دی وی دی های متنوع منتشر می کنند و در نهایت پررویی زیر آن هم می نویسند کلیه حقوق مادی و معنوی این اثر متعلق است به شرکت بادام و پسته و فندق و گردو و هلو و گلابی و هندوانه!

ماشاالله زیاد هم هستند. یا شرکت هایی که ویندوز را دریافت و کرک می کنند و در دی وی دی چاپ کرده و زیر آن می نویسند هرگونه تکثیر پیگیر قانونی دارد. طوری این جمله را با اعتماد به نفس می نویسند که انگار کار تهیه و برنامه نویسی و ساخت کامل ویندوز به عهده این شرکت بوده و هرکسی از روی سی دی اش کپی کند به اشد مجازات محکوم می شود . در صورتی که برادر من شما هم دزدی کرده اید . یعنی حق تکثیر این سیستم عامل رو ندارید و نمی دانم کدام سازمانی به شما چنین امکانی را داده است . خیلی از این شرکت هام مجوز ثبت و.. دارند. یعنی رسما آنها حق دارند دزدی کنند ولی اگر من از روی سی دی شان یک کپی بزنم و بدهم به کسی من قانون کپی رایت را نقض کردم!

خیلی ها هم می روند دنبال کپی کردن آثار کسانی که مرده اند. چون دیگر نیستند که بیایند و گیر بدهند که چرا برداشته ای و کتاب من را به اسم خودت چاپ کرده ای و پولش را تا می کنی و می گذاری در جیبت! برداشته تمامی آثار کلاسیک رو از اینترنت دانلود کرده و بدون اینکه پاسخگو به گروه کنسرتی باشه که این آثار کلاسیک رو نواختند با قیمت های سرسام آوری آنها را به فروش می رساند. سمفونی شماره 9 بتهون رو گذاشته برای فروش به مبلغ 25 هزار تومان. که مثلا این موسیقی فاخر است و باید گران باشد! در صورتی که این هم همان کلاه برداریست!

قوانین کپی رایت امروزه در اینترنت هم حسابی نقض می شوند. شخصی رفته و ساعت ها وقت گذاشته و کد نویسی را یادگرفته. سپس یک قالبی را طراحی کرده و به رایگان قرار داده تا همه بتوانند از این قالب استفاده کنند . درصورتی که طراحی یک قالب بسیار زمان بر است. بعد شخصی به راحتی قالب را دزدیده و نام طراح را حذف کرده و با نام خودش در نهایت پررویی به فروش می رساند! بعد ایراد که میگیری چون تخصصی در این رشته ندارد می گوید قالب ها همشون یکی هستن فقط رنگ هاشون فرق دارن . منم رنگش رو قرمز کردم پس قالب مال منه! به همین راحتی حق کپی رایت از بین میرود ..

کپی رایت در کشور های پیشرفته بسیار جدی گرفته می شود . در حدی که برای یک یک کپی برداری یک الگوریتم ساده میلیون ها دلار جریمه باید پرداخت شود یا شرکت سامسونگ که گفته میشد در طراحی تلفش است از اپل کپی برداری کرده و باید مبلع هنگفتی را جریمه بپردازد. چیزی که در ایران وجود خارجی ندارد . هر روز همه از همه دیگر با این روش ها می دزدند و صدای کسی نیز در نمی آید.

امیدوارم روزی برسد که همه این حق رو به همدیگر ارزش قایل شده و احترام بگذاریم و ناشران نیز بتوانند با راحتی به انتشار محتوای معنوی خودشون بپردازند.

ماحیگیری

می دانم که املای درست عنوان در اصل "ماهیگیری" است . ولی قصد دارم در مورد ماحیگیری یا همان phishing صحبت کنم . این کلمه در اصل از همان کلمه ماهیگیری گرفته شده است . با این تفاوت که خواننده را گول می زند. برای همین در نسخه انگلیسی اش نیز به جای حرف f از حروف ph استفاده شده است تا خواننده متوجه شود منظور چیست.

Designed By Erfan Powered by Bayan