هاتف

وبلاگ شخصی هاتف

قهرمان

مرد عنکبوتی تار میزنه و مردم رو از مرگ یا از شر آدم هایی که نه پلیس٬ نه ارتش و نه هیچ کس دیگه ای توانایی مقابله باهاش رو نداره خلاص می کنه . کلی روزنامه و مجله هم جمع میشن دورش و کلی ازش عکس و فیلم می گیرن و مرد عنکبوتی قصه ما میشه یک قهرمانی که وجود خارجی نداره . خیلی ها شاید با شنیدن کلمه قهرمان یاد مرد عنکبوتی بیفتند . یاد ابرمرد (Superman) بیفتند که پرواز می کرد و مردم رو از شرایط خیلی بد نجات میداد .

یک سری قهرمان هم هستن که وقتی مدال طلا رو گردنشون انداختن و پرچم کشورمون رو (حالا هرجایی که باشیم و هر ملیتی که داشته باشیم) بالای سرشون به اهتزاز در اومد٬ کلی دوربین کلوز آپ (نمای نزدیک) شون رو میگیره و توی تلوزیون هر کشوری نهایتا سرود ملی شون رو میزنن یا در کشور خودمون بر طبل جانانه بکوب رو پخش می کنند و روزنامه ها از قهرمانی که دیروز مدال طلا رو بر گردنش انداختند حرف میزنن .

ولی یک سری قهرمان هستند که خیلی قهرمان ترن ولی هیچ کس نمی دونه و نمی شناستشون . یا باید بمیرن٬یا در آتش ذوب بشن و یا در هزاران تن له بشن و یا در زیر آب غرق بشن و یا از ارتقاعی بیفتند و به هزار تکه تقسیم بشوند تا شاید جایی ازشون به عنوان قهرمان یاد کنه. اون هم باز بستگی داره به شرایط که قهرمان باشن یا نه. بستگی داره توی کدوم شهری این بلا سرشون اومده. مثلا اگر تهران باشه قهرمان میشن ولی اگر مثلا کاشمر باشه قهرمان نیستند! یا اگر از پشتش میشه چند تا فالور رو بیشتر کرد یا ازش استفاده کرد تا بیشتر رقیب رو در انتخابات کوبید یا نشون داد نوع دوستی رو قهرمان میشن . یعنی قهرمان شدن این ها بستگی داره به شرایط محیطی بلایی که توش می افتند.

ولی اگر جون سالم به در ببرند که دیگه قهرمان نیستند. به وظیفه شون انجام دادند. اینها دیده نمی شن . چون فالور رو بیشتر نمی کنند! چون نمیشه چماق شون کردن کوبید تو سر رقیب انتخابات و اگر بخواهیم لقب قهرمان شدن بهشون بدیم باید هزینه این لقب رو هم پرداخت کنیم! نمیشه که قهرمانمون توی خونه کوچیک ۵۰ متری مستاجر باشه. نمیشه که یک هدیه ای یک بزرگداشتی با کرایه سالن و.. براش نگیری . پس در اصل بسته به استفاده ماست که یکی قهرمان میشه و یکی در سکوت خودش بدون اینکه حتی کسی متوجه بشه قهرمان قهرماناست . کسانی که توی سکوت عضو های بدنشون رو می بخشند. آتش نشان هایی که برای نجات یک بچه خودشون گیر افتادند و سوختند. کارگرانی که برای پیشرفت کشور و چرخیدن صنعت کشور در چه شرایطی کار می کنند و زیر معدن ها می مانند یا در دستگاه ها دست و پاهایشان را از دست می دهند و هیچ کسی متوجه نمی شود! 

کسانی که در سکوت سعی می کنند دست بقیه رو بگیرند و کمک کنند . عشق رو جاری کنن و به جاش هیچی نخوان . ببخشن بدون اینکه بگیرن تا زمانی که دیگه چیزی برای بخشیدن نداشته باشند و تموم بشن . جونی نداشته باشند که نجات بدن یا دیگه براشون سلامتی نمونده باشه . در حد خودشون و آدم های دور و برشون و هیچ چیزی رو از هیچ کسی دریغ نمی کنند . حتی آدم هایی که شعور و فهم لطف این قهرمان ها رو ندارن!

اگر بازیکن فوتبالی که با بنز و قرارداد های میلیاردی اسمش قهرمان است که هست و نوش جانش ٬ این هایی که در سکوت و ناشناسی بدون اینکه کسی حتی اون ها رو ببینه قهرمانان قهرمانانند . یعنی یک سوپرقهرمان اند . اینکه بدون چشم داشت توی این جامعه که تو رو حتی نمی بینه ببخشی و کمک کنی نیاز به دل خیلی بزرگه که کم هستند کسانی که این دل رو دارند.

نیازی نیست هر روز برای هر کدومشون یک بزرگداشت بگیریم . ولی یه کم ببینیمشون بد نیست. اینا اونقدر قهرمانند که حتی چشم داشتی به دیده شدن ندارند.

قهرمان های واقعی اینان . چرک های چشممون و وجودمون رو دور بریزیم می تونیم ببینیمشون و بفهمیمشون

فقط باید دید. 
باید دقت کرد. 

از این قهرمان ها توی زندگی بعضی هامونم هستن... 
بعضی ها وقتی میرن بعد میفهمی چی بودن کی بودن... چکار کردن.
کاش قبل از رفتنشون بشه دیدشون...
هم توی اجتماع هم توی زندگی هامون
عرض من هم قسمتیش همین بود ...
نمی بینیم قهرمان هامون رو
درسته واقعا ..
:)
اگر بیانی هستید روی وارد شوید کلیک کنید تا مشخصات شما به صورت خودکار ظاهر شود.
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
Designed By Erfan Powered by Bayan